ISLAK KANATLI KUŞLAR/GÜLŞAH GAYRET

Islak kanatlarıyla kuşlar gelip geçiyor üstümden
Ruhumdaki şeytanın tuttuğu saf hep aynı 
Aynalar sırrını unutalı çok olmuş 
Bir bakışına dünyayı yaktığımdan beri 
Avucumda kor sevdamın külleri

Bakışların 
derin, savunmasız, kirli
’’Amin’’ dilenen dualarımda çelimsizliğin göç sesi 

Hep ağlak bir melodi dilimde 
Bedenim cenazem olmuş
Her duygum ayrı taşlıyor içimi 
Şimdi ne yana dönsem mezarım ...

Gökyüzünü kundaklamış bulutlar 
Ay çoktan dönmüş geceye kıçını da
Bir safsata içinde tepeden tırnağa sana susamışım 

Kadehimde tek yudum sarhoşluk, 
Ellerimde ruhsuz bir titreme 
İlk köşe başında düşürdüm hüviyetimi
Az ötemde Azrail gibi bakan bir kedi 
Öldüm öleceğim !

Kulağımı keserken suskunluğun iniltisi 
Bir sebep arıyorum usul usul direnmek için 

Şimdi kenetlensen tırnaklarınla kalbime 
Kırk kırığın hesabını soracaksın benden 

Vebal dökecek dudakların 
Gözlerin basacak soğuk tetiğe
Razıyım elinden açılan cehennem kapılarına
Vur beni en olmadık sebeple !

Unutma sevmek kalbimin sadakası 
Unutma bir kere ölmez insan

Kaderim kuyunda iğne 
Saçlarım boynuma dolanmış urgan 
Gereği yok duyulmayan hıçkırıkla kalbi yırtmanın
Zaten gücümde yok 
Ne alemi var gözleri içine ağlatmanın 

Ne zaman dilersen o zaman çek iskemleyi ayaklarımın altından 
Bilirsin, yorulsam da pes etmem 
Yaksa da dudağımı susmam adına 
Çekilmem kıyından yorgun sandal gibi 
Çekmem içime sensiz bir nefes

Sol yanımda kaç çivi çakılı 
Aklım hanidir yok 
Dudaklarım sus içmiş 
Kahrım çok 

Kaderimle boyadım bu şehri baştan sona 
Her taşı hırpaladım ağır uykusunda 
İlk çırpınışta vurdum umudumu 
İlk kaçışta döndüm kendime 
İlk kez öldüm!

Islak kanatlarıyla kuşlar uçtu üstümden 
Senin yağmurunu döktü avuçlarıma 
Yıldız kustu gökyüzü 
Sığındı saç uçlarıma ...

Her şeyi unuttum 
Her şeyi kazıdım yarım yitik aklımdan 

Bir adı ’’sen’’ yalnızlığımın
Gözlerin ecelim 
Toprak olurken bile hasret sana 
Yalnızlığa tutsak ellerim ...

GÜLŞAH GAYRET / TEKİRDAĞ 

_