HÜZÜNLÜ KALBİMLE RABBİMİ ARALIKSIZ ANDIĞIM

Temkinli mi yoksa bu sevda ateşi yine de kıvılcımlarla örtülü yürek iklimi.

Bir gece ise ismin gündüz niyetine ördüğüm

Gecenin tarhında saklı yalnızlık

Bazense miadı dolan hüzün gibi

Bununla sakit olsun, sevgili

Sancılandığım şafak öncesi

Kıyama durduğum her anım her günüm

Gözlerimle ütülediğim kalp denen büyünün.

Mısralardır bana yoldaş

Sezilerim ve kalemim yarenim

Yâd ettiğim maziye özlemim

Ve işte şerh düştüm düşeli bu aşka

Yalnızlığımla cebelleştiğim şiir öncesi

İzbelerde saklı gölgeler

Hayallerimde saklı huzur

Sevdiğim kadar hazır ol da durduğum

Bir renk ki yüreğe dikili

Varsın olmasın bir dikili taşım

Değil mi ki aşk ve şiirler benim sırdaşım

Hüzzamdır yürekte çalan makam

Sergüzeşt sezilerle haykırdığım kadar

El aman demenin ertesi

Tevekkül yüklü yüreğimle demir aldığım ömür

Sayacı kırık belki de bu imkânsız sevginin

O halde ört üstünü sevgi denen na’şın.

Soluksuzum belki silik

Süzgünüm belki buruk

Şaibeli değil aşikâr

Hazan mahsulü bir ekin gibi hasret ve şiarım

Meylettiğimdir ilkyaz

Mal ettiğim koca ömre

Men ettiğimdir karanlık ve gölgeler

Manen doluyum ve zengin

Bazen uzaktan görünen göze bir enkaz

Hasretin yumuk elleri

Ağlayan çeşmesi gözlerin

Şemsin rüzgârına değen elim

Hüzünlü kalbimle Rabbimi aralıksız andığım.