HELALİMDİR HER ŞİİR

Bir tebessüm yüklendi mevsim

Nifakın sonlandığı bir günün öğretisi adeta

Sözcükler bulutlu

Ağır aksak kafiyelerin intiharı

Şimdilerde yoksunluğun da olmalı itirafı

Aşka hükmeden nice yeis

Sarkacı gönlün bol terennüm ekli bir vazgeçiş…

Hani hicabın doruğunda,

Kanayan imgelerden sarkan o ipe tırmandığı

Kalemin;

Yetmedi aştığı dağ tepe

Yüreğin eklemlerinde

Varlık kadar efsunlu bir yolculuk benimki

Elbet aşkın hükümranı

Belki de doğuştan gelen bir zafiyet

Elemle aşkın özlem yüklü imtihanı.

Güne konuşlandı hüzün çaresizce

Geceyi makber belledi afaki çözüm

Şimdilerin infilakı elbet

Gözlerdeki perde

Aşka kazık kakan hangi iblis

Göğü yere batıran mıydı kaprisli mevsim?

Bir b/atağın güzergâhı

Yoldan geçerken kayıp düştüğüm

O uçurumu gözlerinin

Günü b/ölen hücre hücre.

Kifayetsiz bir bucak

Yetilerin solduğu nice hengâme

Künyemde sadık kaldığım ismim

Aşkın şerefine öfke püskürttüğüm zalim

İhbar ettim nifakı, azabı

Göğü de boyadım pare pare.

Muhatap olduğum kader

Delinen heybemden sızan

Acı yüklü irin

Köklerime serildiğim

Mahrem gölgemi de ihbarımdır

Her saf tuttuğum izlek

Koyu gözlerinde hicvin

Tutulduğum nasıl bir yorgunluktur, Rabbim?

Buseler kondurduğum yalın seyrinde ömrün

Helalimdir her bir şiir

Kanarken sözcüklerim

Zehir olsun varsın ömür

Tevafukun güncesi

Elbet ihbar edildiğim her hüküm.