Arama
Favorilerine Ekleyenler
Favorilere Eklemek için Giriş yapmanız gerekiyor.Son Yazıları
1 - EN ÇOK DA KENDİ HİKAYE...2 - ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
3 - HANİ OLUR DA RASTLARIZ...
4 - BİR DİLEK TUT İÇİNDEN-...
5 - SUSKU DA BENİM ÇIĞLIK DA
6 - ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
7 - YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
8 - BAŞLAMALIYIM YENİDEN
9 - ARAYIŞ
10 - HASTA BAKICI- ÖYKÜ
Son Eklenen Şiirler
Aldırma geçer dertler
Benim çocuğum idi oralar
Anlamlar anlamını yiti...
Şaştım kaldım iki yüzl...
Sorgulamayan kim varsa...
Zaman su gibi geçti
Geçer gibi oldu ama ge...
Bir umut çiçeği
Göz Yaşı Oldu Zamanın ...
Gece geldi akşamın ard...
ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
Şiirler » HANİ OLUR DA BİR GÜN SADECE BİR GÜN
Bir gülüşün unutulmuş ukdesinden yazıyorum bu şiiri sana ve tevazu yüklü göğün tanrısı iken kalemimi nadasa aldığım bir ömrün de veryansın ettiği…
Ah, her düş yakası
Ah, sözcükler ve melodiler
İşte büyüyen hüznüm ve yamalı
Hüzün hırkam.
Hasret güvercinleri saklı içimde
Kimi insansa haset ve çok çok uzağımda
Çoğulcu bir mahkeme yargılandığım
Aşkın asıldığı o darağacı
Bense dar görüşlü insanların uzağına saklandığım
Ah, o dağın yamacı
Kar gibi yakan nazı niyazı
Tükenmişliğimin ve türetilmişliğimin de coğrafyası.
Hangi iklimim ben hangi?
Hangi göktür kanayan yaramı dağlayan?
Çınar bildiğim babam
Soy ağacım
Tükenmedi gitti şunca sayılı günde saklı bunca insan
Bunca isyan
Oysaki ben kuş bakışı sevmişken
Bir sülün gibi gezinmişken
Kimi insan sağır
Belki de en sevdiğim Sağır Sultan:
O bile duymuşken feryadımı.
Kanaviçelere gömdüğüm yasım ve başı
En çok da tutsaklığında aşkın
Hangi na’şın gölgesine sığınır da kaçarım
Ben bu hayattan
Gidip geldiğim o yokuş
Dönendiğim koridorları usumun
Usulen yaşayanlara sevenlere de itibar etmediğim
Değil asla yalan.
Hüzün küfem.
İki kefesi denkleşmeyen sevgim ve neşem
Mutlak bir mutluluk iken peyda olan
Kovulduğum onca köye sunduğum muhtıram
Belli mi olur hani?
Hani, muhtarı ilan edilirim o köyün
Hani, olur da bir gün sadece bir gün
Güneş doğar sadece benim için.
Rengimle rakımımla
İçimdeki göçebe yalnızlık
Belki de göçmen kuşlara özendiğim kadar
Uzun olur muydu sahi ömür?
Uzandığım pervaz
Uzattığım saçlarım
Temcit pilavı gibi bitmeyen ihaneti beşerin
Aşkın da kolu kırılıp da yen içinde kaldı madem
Matemimi uyutup
Mimarı ilan ettiğim kalemim sefil kalbimin
Sızlayansa hep içim
Süklüm püklüm değilim hem ben
Sinmediğim kadar da sindiremediğim
Sinemdeki ile yaşayıp giderken…
Bir de gidip gelmeyecek olanların ardından
Döktüğüm yaşa da değmezmiş hani
Değnekçisi bulutların
Dayattıkları ne ki?
Dayanabildiğim kadar da ayaktayım
Arz edilene saygım
Talebimi ise çoktan sonlandırdım.
Sadece ben ve Rabbim…
Gülüm Çamlısoy