Arama
Favorilerine Ekleyenler
Favorilere Eklemek için Giriş yapmanız gerekiyor.Son Yazıları
1 - EN ÇOK DA KENDİ HİKAYE...2 - ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
3 - HANİ OLUR DA RASTLARIZ...
4 - BİR DİLEK TUT İÇİNDEN-...
5 - SUSKU DA BENİM ÇIĞLIK DA
6 - ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
7 - YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
8 - BAŞLAMALIYIM YENİDEN
9 - ARAYIŞ
10 - HASTA BAKICI- ÖYKÜ
Son Eklenen Şiirler
Aldırma geçer dertler
Benim çocuğum idi oralar
Anlamlar anlamını yiti...
Şaştım kaldım iki yüzl...
Sorgulamayan kim varsa...
Zaman su gibi geçti
Geçer gibi oldu ama ge...
Bir umut çiçeği
Göz Yaşı Oldu Zamanın ...
Gece geldi akşamın ard...
ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
Şiirler » GÜLÜMSEDİM HER CANLIYA
H/içimin manivelasında solgun bir rubai izini sürdüğüm
Telaşlı renginde mavi’nin devasa bir bulut
Tanıklığını yaptığım gölgeme biat
Bir defteri kebir içimdeki minval
Göğe son sürat b/akıp telaşla kaçtığımın da yanılgısı
Öykündüğüm beyit beyit rüyalarım
Ve kasvetli şarkısı kayıp özlemlerin
Ben ki ayıp bir özne olmanın meali ile
Redifi ölü bir mizansende son kiracıyım.
Zanlar teşbihte hata olmaz demenin de kefareti
Zemzem suyuyla yıkadığım şiirlerime meze mi yoksa
Aşkın asaleti?
Sevecen hükümler;
Devingen sure(t)ler
Kaybolan bir tefsir müdahil olmaksa Pişekâr bir siteme
Rabia’sı yüreğin sancılı bir ölümse…
Kılıç kuşanıp da geldim ben bu şiire/şehre
Üstelik kozamdan yeni çıktım ölümü de
Göze alıp
Bir batında açtım güller devirdim
Surelere tutunduğum
Aşklar hicvettim yüreğimin gölgesinde.
Güzel Rabbim nasıl ki koruyup gözetledin bu aciz fanini
Sorulardan mı kaçtım ben söyle insanların gözünde,
Soytarı bir meal olmayı da savsakladım
Aşkın haşmetine çaputlar bağladım
Hicvettiğim özlemle kurşun döktü içimdeki melekler
Sonramı lav edip de kader
Elemimi bile çok gördü ne çok münafık.
Bir hale idim
Bir halvet coşan ömrün pervazında
Soluklanan bir martı
Varsa yoksa Rabbimin yarattığı her acı…
Karşı gelmedim
Boynum inceydi her heceden ve sureden
Kayboldum zamanın feri sönmeden
Islah ettim içimdeki çömez benliği
Yoldan çıkmadan düşüp de yollara
Sapmadan kötüye anıp da hasreti nefretle
İhya oldum ben günbegün
Somurtan mizaçları yok saydım
Armağan ettiğim her tebessümü milat bilip
Sarkaç gibi s/alındım hayatın realitesinde
Bir zıpkın oldum yeri geldi mi saplayıp sineme
Bir sitem savurdum da ansızın
İçimdeki sefil yetim’e.
Aşkı mağdur kılandı kimi zalim
Sevmekten asla vazgeçmedim.
Hor gören, verip veriştiren kimi gölge
Radarımda takılı kaldım aşka ve müsebbibine
Yorgun katlarında devranın
Solmadan açtım pare pare
Bir gül olmanın şerefi ile gülümsedim her canlıya
Hatta taşa, duvara seğiren gözyaşına
Atıfta bulunanları bile bastım b/ağrıma.
Sonrası mı?
Şükürler olsun muktedir olan güne ve kalan ömre
Sevgiye biat sandığım sanmadığım tıklım tıklım dolu
İman gücümle yummadan gözlerimi
Şerh düştüm ben bir kez aşka ve maviye.
Gülüm Çamlısoy