GÖRMEYENLER UTANSIN

Yoluma kurmuşlar demirden tuzak,

Gören görür görmeyenler utansın!

Ziyarete gitsem yollar çok uzak,

Gören görür görmeyenler utansın!

Felek çemberini duvara asmış

Hayal dünyamızı karanlık basmış

Bizi zehirleyen bakırdan tasmış,

Gören görür görmeyenler utansın!

Yusuf’un kuyuya düştüğü gece

Kimseler sormamış halleri nice?

Züleyha dilinde Yusuf’tur hece,

Gören görür görmeyenler utansın!

“Kervan yola çıkmış göç katar katar!”

Sultanın gönlünde zaferler yatar

Denizlerde nice gemiler batar

Gören görür görmeyenler utansın!

Hasret burcu burcu tüter gözümde

Sevda Türküleri vardır sözümde

Dünyayı verseler yoktur özümde,

Gören görür görmeyenler utansın!

Allah’ın emrinde eğilir başlar

Ordular her gece siperde kışlar

Anaların bitmez gözünde yaşlar,

Gören görür görmeyenler utansın!

DOĞANAY’ım yar deyince yanarım

Mevlanın sözüne daim kanarım

Ekmeğimi tuzlu suya banarım

Gören görür görmeyenler utansın!

Kemal DOĞANAY