GÖKTE AÇILAN YARA

Ölü zaman, ölü Tanrı

Düşlerin kisvesinde

Yaralı şehir.

Ah’ını aldıkça mazlumun

Dök kanatlarında ne varsa

Kabuk bağlayacak az sonra

Gökte açılan yara.

Kirli düş, zavallı düşkün

Kirli ellerinde makûs talihin

Fıtratına dizdiğin serpinti

Yine ahvalin sorguladığı

Ölü nifak

Beyhude sevda.

Masalların uzamında bir leke adeta

Yarına adak

Dünde kalan tuzak

Eskimeyeceğini bile bir acının

Kanatlarında zehir zemberek

Sarı reçine.

Kör gözün, sağır yüreğin

Kayıp kıblesine

Baş göz ettiğin

Nazenin lehçe.

Kayıp da aykırılığın doğasında

Sayıp da sondan başa

İçinden değil

Dışında sızan

O farklı leke.

Yine müridi zamanın

Yine yoksunu neşenin

Görüp gördüğüne değil oysa sitemin

Gözü olmayan yüreklerin

Pür neşe tesellisi

Arındığına delalet

Sonrana ettiğin ihanet

Yine zincirleme kaza

Ellerinden kayıp giden mutluluğa

Son dokunuş.

Sefil kimliğin teranesi belli ki

Son tecellisi dilendiğinin.