Arama
Son Yazıları
1 - EN ÇOK DA KENDİ HİKAYE...2 - ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
3 - HANİ OLUR DA RASTLARIZ...
4 - BİR DİLEK TUT İÇİNDEN-...
5 - SUSKU DA BENİM ÇIĞLIK DA
6 - ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
7 - YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
8 - BAŞLAMALIYIM YENİDEN
9 - ARAYIŞ
10 - HASTA BAKICI- ÖYKÜ
Son Eklenen Şiirler
Aldırma geçer dertler
Benim çocuğum idi oralar
Anlamlar anlamını yiti...
Şaştım kaldım iki yüzl...
Sorgulamayan kim varsa...
Zaman su gibi geçti
Geçer gibi oldu ama ge...
Bir umut çiçeği
Göz Yaşı Oldu Zamanın ...
Gece geldi akşamın ard...
ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
Şiirler » GÖĞE DOKUNMA ARZUSU BENİMKİ
|
Bu şiir 2020-04-22 02:26 tarihinde günün şiiri seçilmiştir. |
‘’Üç kadim kavram, yaşamın üç büyük izleği, aşk, yalnızlık ve ölüm, şiirden şiire iç içe geçerek birbirinin kapısını çalıyor.’’
(Alıntı)
Göz pınarlarımda saklı ışık kadar masum
Kalabilseydim keşke
Yine de safiyet yüklü varlığımdan da olmasın şüphem,
Aşka biat
Yalnızlığın kavisli hıçkırığında
İçimde saklı gizem.
Vapurların düdükleri ıslıklıyor yalnızlığı
Elbet edindiğim değil:
Paylaştığım tıpkı şehri İstanbul’un
Kaykıldığı bir yolda denize düşme ihtimalim.
Sözcükler bazen acı bazen tatlı
Leziz bir ikram her halükarda
Kürediğim aşka savurduğum dizlerimde
Uyuyan şiirler gibi
Göğe dokunma arzusu benimki.
Her şahlandığında yüreğin ışıldağı
Parlayan bir yıldız elbet içimde saklı pervazda
Konuşlu olduğum rahmet
Bir mimoza kadar sarı mıydım sahi öncesinde?
Oysaki pembe bilmiştim ben yüreğimin ırkını.
Susku yüklüyüm
Günden güne büyüyen bir ışığın da
En şaşkın iziyim
Hani yürüdüğüm
Dönüşlerime acı yüklediğim
Gidişlerimle ilintili belki de
Terk ettiğim sahiller
Binmeyi unuttuğum vapurlar
İstanbul gibi meylettiğim o kalabalık
En çok da duyguların izdihamı.
Solduğum bir gecede
Soluduğum her nefeste saklı niyazım
Sarkan gerdanında rüyaların
Düştüğüm düş çukuru
Sevgiyle kucakladığım evreninin dansı.
Lafta kalmasa keşke umudum
Belki de şerit değiştiren mutum
Nazarında mevsimin
Şahlanan bir tohum gibi
Ekilmeyi bekliyorum toprağıma
Nadasa aldığım günümde saklı ne çok maruzat:
Hem hem…
Devasa yankısı sessizliğin
Şükürler olsun ki huzura dönük yüzüm
Bazen bir vaveyla ıslıklanan mabedim
Aşkın gürültüsünde
Yağdığım o sağanakta
Ekinler kadar savruk adımlarım
Yeter ki umut dansa kaldırsın satırlarımı.
Öykündüğüm cennet bahçesi
Dünyada saklı ya da değil
Lakin esintimde doğan tek zerrede
Aşkın ikbali bir buğu öykündüğüm
Gizin de mahcubiyet yüklü sevgisi
Varsın aykırılığın doğasını süreyim:
Sevdiğim kadar lütuf yüklü bir gizin perçemi
Savrulduğum nezdinde şiirlerin
Beyitler kadar ürkek bazen
Gücüne de gitmesin hani sevdiklerimin:
Azat edemediğim sessizliğim
Yakarken içimi hece hece…
Gülüm Çamlısoy