Arama
Favorilerine Ekleyenler
Favorilere Eklemek için Giriş yapmanız gerekiyor.Son Yazıları
1 - EN ÇOK DA KENDİ HİKAYE...2 - ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
3 - HANİ OLUR DA RASTLARIZ...
4 - BİR DİLEK TUT İÇİNDEN-...
5 - SUSKU DA BENİM ÇIĞLIK DA
6 - ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
7 - YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
8 - BAŞLAMALIYIM YENİDEN
9 - ARAYIŞ
10 - HASTA BAKICI- ÖYKÜ
Son Eklenen Şiirler
Aldırma geçer dertler
Benim çocuğum idi oralar
Anlamlar anlamını yiti...
Şaştım kaldım iki yüzl...
Sorgulamayan kim varsa...
Zaman su gibi geçti
Geçer gibi oldu ama ge...
Bir umut çiçeği
Göz Yaşı Oldu Zamanın ...
Gece geldi akşamın ard...
ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
Şiirler » GÖÇ MEVSİMİ
Düş taksimlerinden inşa ettim ben gerçekleri.
Ben öyle bir düştüm ki…
İçine düşülesi bir aşktı düşlerimden ördüğüm
Nevbahar’ı ömrün ve güncem ve öznem
İltifat etmedim içimdeki çocuğa…
İltifatlar etmedim yalnızlığıma ama
İltifatları bir bir sıraladım sevdiklerime hatta yabancılara
Kendime yabancıydım ama
Olmadı işte içim hınca hınç dolu
Olmadı işte çünkü öfkeliydim kendime
Dünde kalan hayallerim
Kimisi çalınmış
Yüreğin güncesi asla da olmadı alıntı mahiyetinde.
Ama alındım ben çok alındım:
En çok da sevdiklerime.
Başıma atılan taşları topladım tek tek yerden
Uzattığımsa sıcacık fırından çıkmış ekmek niyetine
Ve düşürülen yere:
Haşa Rabbim ben sadece dost bildim ekmeğimi uzattığım kimse
Aşka şerh düşense içimdeki dilek
Aşka âşık bir seferi
Hassas yüreğim
Gel-geç sevgilere paye vermeyen kimliğim
Hatırşinas bir gölge olmalıydı peşimden gelen…
Hatırına sevginin takip ettiğim yine kendim
İmgelerin gücünde saklı bir güç ve göç beni benden eden
Göç mevsimimdi her gece
Gel gör ki karanlığın ve düşmanın öç aldığı
Önümdeki yol illa ki aydınlık olmalı iken
Ben ve ilkelerim ve yolumu aydınlık kılan
Elbet içimde saklı o İlahi İklim
Aşkın şiarı yüce Rabbim
Şems’in rüzgârı ah, beni benden eden
Ve nice mucize nice tevafuk
Hoş görülü olmalıydım madem ezelden
Hoşlukla yaşadım ve sevdim.
Bir milattı bazen içimde çöken köprü
Ve altından da çok suların aktığı:
Dünü dünde bıraktım
Günde saklı hüviyetimle diktim tek tek söküklerimi
Lakin ben ne terziydim ne de afaki bir gülüşle
Kapadığım çirkinlikleri yeryüzünün
İmha edemediğim kadar kötülüğü
İma ettim sözcüklerimle kapıldığım bu hoyrat rüzgârı
Düş gücümde saklıydı gerçekler
Düşler ve gerçeklerin arasındaki o ince çizgi
Ne deliydim ne veli
İman gücümle sirayet eden cennet bildiğim iklimi
Bahşeden elbet Rabbimi
Gördüğüm her yer herkes her şey
İçimin mimarisi
Dışımdaki hazanı görmezden geldiğim
İliklerime kadar sevdim ben hayatı ve Rabbimi
Taş atanlara uzattığım ekmek gibi
Üç kere öpüp de başıma koydum rahmeti
Neyse bana sunulan
Neyse sunduğum
Görünenden çok öte saklı tutulası içimde
Tokalaştığım kaderin de yüzü suyu hürmetine
Elbet şiirlerdi daha da çok sevebilmenin meali
Gülüm Çamlısoy