Geldi Hüzünlü Akşam Yine

Akşam oldu yine kasvetli
Gök kızıl renk
Sanki ortadan yarılacak gibi 
Sokaklar ıssız sessiz 
Bazılarının karanlık köşe başları 
Saklanmış görünmüyorlar sokak kedileri bile 

Bir çay bir kahve 
Kağıt kalem masa üstünde 
Bir kaç satır karalarım diye 
Ya da baktığım siyah beyaz resimler 
Yani bir geçmişe 
Birazda geleceğe hayal kurmak 
Gelip gidiyorum ikisinin arasında 

Zaman tunelinin ortasında 
Yorgun düşmüş gibiyim 
Tükenmişlik sendromu çökmüş üstüme 
Gecenin yarısı uykum firarda 
Aklımın zindanında hapis gibiyim 

Yarın bile belirsiz 
Gelmeden kalkmıyor
Ardında var olan soru işareti 
Takılı kalıyorum belirsizlikte
Yoksa dün gibi mi olacak bugünde

Hayal kurmak kolay olsa da
Yıkıntı oluyor ruhumuzda
Hayaller gerçek olmayınca 
Bedeli elinden uçup giden zamanın 
Bir daha geri gelmeyecek olması
Acıtıyor insanın canını.