GAMZESİ KAYIP GÜLÜŞLERİN HER HECESİ

Buyurgan bir iklimin otağı kurduğu bahçe idi

Sessizlik.

Sema’nın dokusunda rüküş bir sancı

İçre dönük yüzüne elemin savrulmuş bir inilti

Göğün mavisi kadar gerçekti

Tümden gelen hezeyan

Ve tek nefeste içti şiirini genç adam.

Aşkın yalın rüzgârına serildi ölüm

Tüten geceye rahmet okuyan bir yenilgi adeta

Savruk saçlarında matemin

Telaffuzu kayıp bir fısıltı:

Ne yayvan ne de sahici

İri çiy damlalarına düşen yaşını esirgeyen Allah

Vurucu bir sarsıntı ile

Teyakkuza bürünen kuluna ikram ettiği nimet ile

Okunuşu olmayan gizemli bir satırdı itham

Meymenetsiz gölgelere de savrulan figan

Bir çatısında aklın

Bir de kanamalı yüreğin cilasını parlatan

İsyandı şaha kalkan.

Geceye inat ışıldayan gözlerimde

Tüten sihri içtim yeniden

Seyrelen her gölgeyi hayra yordu

Elası gözlerinde yanan bir şehir

Gamzesi kayıp gülüşlerin de her hecesi idi

Solgun göğün alıp veremediği ne ise karanlıkla.

Ilıman bir görüntü aşkı hicveden

Bekası sırla dolu yeni gün

Saklı tutmuşken kefen bezini

Somurttu melekler

Ne de olsa erkendi her göç için

Tıpkı şairin dem vurduğu her ölümün de erken olduğu

Nakkaşın tırnaklarına takılan üç beş imge.

Kat izi acıların soluk kumaşı

Oysaki çıplaktı her dokunuş

Sudan sebeplerle gizeme yeltenen bir nakkaş

Hacmi kayıp kıtaların sulu gözlü feri

Darmaduman edip de yenilgiye doymayan benliği

Çekti limana

Azığa aldığı düşleri giyinirken Tanrı

Soytarı bir sitem düştü dudaklarından bilinmezin.

İnsandı yoldan çıkan

İman gücüne biat her duanın da kabul gördüğü evren

Son hızla tükendi metanet

Sıdkı sıyrılmış bir buyruğa daha dudak büktü fani

Sırasız gidişlerin sıra dışı sükûneti

Elbette son sözü söyleyecek her daim Yaratan.