FERMAN

Lanetin sonlanmasını talep etti biri

Bir sözcük takıldı dehlizde

Aşkını boca eden matemin öngörüsüydü

Tümden gelen ihanet.

Önseziler tıkadı yolunu tüp geçidin

Mavi ırmak kuma büründü

Ölüm tüttü şehrin kubbesinde

Ve bir seyis

Bir bir yeisle dizginledi sonlanmamış laneti.

Aşkın tasviri idi geçilmedik sokaklar

Yalın ayak hürriyetin de ibaresi baş şehir

Kundaklanmış renklerin kaybolan itibarı

Tanrının coşkusunun da son bulduğu

Bir rehavet.

Dar pencereli yüreklerde

Saklı bir muhabbet adeta

Mevsimin kibri düşmüşken gözünden

Şairin…

Yaftalanmış üç beş şiir

Kanatlarına takılı şahikanın

Kar beyazı bulutların da afakı adeta

Soytarı kuşlar resmigeçit yaparken sakilce

Kundaklanan örtünün ardında saklı bir rezalet.

Düş pazarından sarkan ipte

Örülü bir asalet

Dualar dillerde

Aşk kayıplarda

Sorular de çıkmışken ayyuka.

Bir pervasız bulut ki

Pervazında ölümün

Şen bir kahkaha doyumsuz defalarca ölmeye.

Şimdi kundaklanan yüreklerde saklı sarnıç

Aşkın ruhuna hatim indiren o kayıp Leyla da sakilce

Salınırken düşlerde…

Zemherinin her d/okunuşu

Sefil bir seferberlik varsa yoksa

Âşıkların tokuşturduğu imgeler

Rüştü ispatlanmasa ölümün

Çürüğe çıkan geceyi de mi lanetlemeli?

Boykot eden aşkı mısralar

Feri sönen bir sancıda mı saklı

Israrcı satırlar?

Azığa alıp da mı umudu

Gün de aşk da düşecek gözümüzden?

Şimdi sıkı sıkıya tutunduğumuz o fermanı

Sunma vaktidir gün geceye ermeden

Son bir gayret

Muştulanmış hislerin bakir tınısında

Soytarı bir hece takılı iken aşkın tok sesine.