EY İNSAN

Gidiyor bunca millet sular gibi akarak

Hiç boşuna uğraşma kaşlarını yıkarak

Hatır sormak isterim sokaklara çıkarak

Yeter artık Ey İnsan kendine bir düzen ver,

Yürü artık yoluna son hedefe bakarak.

Bekleme hiç boşuna müjdeler gelmiyor bak

İster ocakta beklet, istersen kömürde yak

Çakmakların taşı yok al götür yerlere çak

Yeter artık Ey İnsan kendine bir düzen ver,

Eski ustalara da yok bulunmuyor bak çırak.

Maveradan ses gelir, garipler yola çıkmış

Fakirler açlık çeker, zengin yemekten bıkmış

Nehirler yağmur bekler sular boşuna akmış

Yeter artık Ey İnsan kendine bir düzen ver.

Aşıklar perde arar, sevenler Türkü yakmış.

Ne Şeytanı isterim ne de günahkâr derim

Çağırsalar erkenden çeker burdan giderim

İnsan ne derse desin budur benim kaderim

Yeter artık Ey İnsan kendine bir düzen ver

Gönüllere taht kuran dosta selam ederim.

DOĞANAY'ım yaradan bizi böyle yaratmış

Mecnun Leyla'yı görmez uzaklarda aratmış

Benlik almış yürümüş gözlerini karartmış

Yeter artık Ey İnsan kendine bir düzen ver,

Ahir zaman gününde geçilen yer Sıratmış.

Kemal DOĞANAY