EY AŞK

Muğlak bir renksin, ey aşk!

Çatırdayan neyin sesidir, söyle.

Haki gölgende mi saklıdır gizem?

Beyitler taşan yüreğin sarkacında

Maviden düşler ören aşk meleği

Köhne bir evde müebbet giyen

Yeleği içimdeki rüzgârın

Mağdur bir iklimden öt neye denk düşerim, söyle?

Rabbin gücüne binaen

Kaydığım şu zeminde

Serkeş bir varlık olmamın ötesinde

İlla ki sen misin beni hizaya getiren?

En densiz ayraçsın, sen aşk

Sesi çıkmayan bir çığlık gibi

Gizinde ömrün

Salaş mevsimin körebe oynadığı düşlerin

Hangi karesine yığılsam da

Günyüzü görmeye meyleden

Bir şiire tutunmanın ertesinde

İstifli acılarımdan dem vursam,

Söyle, aşk!

Öder misin bedellerini

İçimden dökülen yıldız tozlarında mı saklıdır mutluluk?

Her rengin duası başka

Her duanın tılsımı Allah katında saklı

Her mevsimse ayrı hüzün taşır içimdeki şelaleye

Görünen ne ki, aşk…

Görüntü ihlali yapan bir ışıktan ayrı düştüğüm

Yankısında unutulmuşluğun

Safi hüzün saklı benim ardımda

Kalan her parçamda

Yuvarlanan bir çığ gibi

Soğuktan buz kesmiş yüreğime

Sakın dokunma aşk, sakın!

Sakındığım gözümden elbet sensin

Benden öte bir sezide

Hitap ettiğim yalnızlığa köle olmuşken

Mihrabı yerinde midir yüreğimin, söyle?

Meltemin esintisinde

Kükreyen iç sesime

Sadık olduğum kadar

Sağdıcımsın sen, aşk

Dokunulmazlığın gölgesinde

Sağ elimle dokunduğum şu gün ışığı

Oysaki gecenin perçemine eşlik ediyorum sadece.

Bir gölgeden öte

Acıların demlediği bir güfteyim ben

Sessizliğin bestesine tanık sadece sen.