EVLADİYELİK BİR ŞİİR YAZMALI ŞAİR

Sürgün edilmiş şiirin düşen süngüsü.

Aşka rahmet okuyan iblis ve şahidi

Şıracı misali eksende seken gülücükler mağdur kılındığı…

O iklim ki:

İçine saklanası bir koza.

O koz ki:

Şairin elinde kalan son seçenek son rabıta…

Ezkaza esen rüzgâra muhalif

Durgun göğün tek talihi

Devasa bir bulut üstüne konduğum

İlahi Aşkın bitimsiz rahmeti.

Evladiyelik bir şiir yazmalı şair:

Hüznü ise devasa bir kesit

Aşkla itham etmeli özlemi

Şahikası göğün

Mağdur fanisi yeryüzünün

Hep de mazlum ve kadın ve çocuk

Çürük elmanın ihaneti

Bozuk bir terazi

Aşkın havsalasından taşan bir sözcüğün

Sınanan dirayeti

Huzursa arayışın meali

İlla ki huzuruna çıktığım Rabbin hikmeti

Çöküş

Susuş

Derviş yürek iklimim.

Serzeniş.

Sona varış.

Bilinmezin sirayet ettiği

Yürek dikeni

Elbet çuvaldızı kendine batıran şair

Ve hicreti evrenin

Mübalağa etmeden sevdiğinin üstüne yemin ettiği.

Bazen bitik bir sunum.

Bazen yitik bir ahval.

Şair kadar sevgi dolu hemhal

Olduğu kadar kâinatın sırlarına vakıf

Rabbin sığınağı ve sağanağı ile ıslanmanın tezahürü

Sözcük cennetinde çizili rota

Aşkın da ümmeti her damla

Dalgaların köpürdüğü bir ilham

Ezkaza sönen balonun boşluğa eşliği

Kursağında kalan ne ise eski senenin

Kurdeşen döken ahvalin minvali.

Mevsim.

Zaman.

Ömür.

Sedası ufkun.

Semada saklı giz ile

Teselli bulan tecelli

Ettiği

Yeni günde

Bazen veryansın edilesi

Bazen hezeyan yüklü zamanın zinciri

Ve işte koptu kopacak kıyamet

Aşk ile yola düşen nasıl ki saklı asaleti ile

Eşlik eder bilinmeze

Alametifarikası ufkun

Şeceresinde saklı ismi ile

Soy ağacında yeşeren umut

Şairin direktifi ve kelamı

Yitik değil cihandaki saklı rahmet ile

Döngüye haiz bir kurgu

Varsa yoksa İlahi Adaletin teskin edici ufku

Rahvan atın da geminde saklı her yudum

Aşk ile soluyan

Aşk ile solan ruhun tutulmuş nutku

Nasıl ki dile geldi ilhamın bastığı tetikte

Yağan nurun kerameti

Aslına sirayet eden döngüden yana

Şair de kesmemişken ümidini…