DUYGULAR FORA

Mahlası olmalı mıydı yitip giden hevesin ve şiirin?

Hani düş pınarlarında yıkanan ümitler

Belki de boyu çeken bir umut bulutuna

Serpilen nice mizansen

Ve mozaik gölgeler

Elbet şah damarından yakın iman

Şiirin kürediği her yürek ve liman…

Doyumsuz sözcükler dolgun gecede boy veren

Ne sır kalır geride ne methiye

Öykündüğümüz tümden gelen coşku

Aşkın da neşriyatı elbet tüten hüzün

Benzi soluk aşka kükreyen her hecede

Soluksuz misafir bağdaş kurup da imgeye.

Tevekkül yüklü bir minval

Ve göğün katmanlarında

Suyolunda kırılan su testisinden taşan her hece

Elbet kayıt altına aldık ömrü de günü de

Bukalemun üzünçler istifli madem

Kıyama durmamak ne kelime?

Hatırına yolların

Yol verdiğimiz dünün de tutuk nutku

Künyemizde işaretli şeceresi ufkun

Karambole gitse de ömür

Devasa yalnızlığı bölen sevgiye dair her yüküm.

Yaşlı kuşlar ve yaslı kırlangıç

Göğe döşek seren kalem

Elbet minvali askıda bir özlem şiirin kokusu

Titrek sesi de değil matemin

Bilakis serildiğimiz ümit bahçesi.

Mintanı kirli değil düşlerin

Düşlere bata çıkan azığa aldığımız geminin de

Dümeni alamadı gözlerini

Azgın dalgalardan düşen payımıza nice hediye

Gün yüzlü bir ömür dilerken

Sandalımız su alsa da

Hala batmadığımız değil mi ki tek gerçek

Duygular fora o zaman

Önünü alamadığımız bahtın rüzgârına

Damlattığımız her içten gözyaşı

Elbet buzları eriten sevgi niyetine

Harmanladığımız bir hüzün ki

Dönüşü yok aldığımız bunca yolun.