DÜŞBAZ BİR SEVDADIR BENİMKİ BAYIM

Düş mihrapları bir düşünceden kayan eksen

Düşler, bayım düşünme engelli bir masalım ben

Rivayet o ki…

Demelerin muadili safkan safiyet yüklü o mecra

Bir reverans ile kucaklandığım esas

Elbet rüzgârdır benliğimi sahiplenen

Bin bir sevecen nazda saklı hicazdır

Düşlerimin kıblesinden süzülen her nakarat

Hazandır hizaya getiren

Hüzündür minvalinde belimi büken

Ah, yaralarım, bayım

Yaren bildiğim yamalı yalnızlığım

Bir nebze de olsa tutulduğum, tutunduğum

Aşkın ambarında gagaladığım her hece özlem niyetine

Öznemle basıp geçtiğim yollar

Elbet benim beni ezdiğim kadar

Kim eziyet eder ki durduk yer?

Aşksa bir rubai

Şems aşkın hicreti

Sevdalandığım her masalda saklıdır suretim

Sinemde bir mızrap

Yâd ettiğim dünün fısıltısı

Yar bildiğim geceden

Geçimsiz gölgelerden

Haz etmediğim kadar da var hani

Hamt ettiğim her ezan vakti

Hemhal iken karanlıkla

Her zerremle kutsanır aidiyeti…

Şu mevsimin de gölgesi düştükçe üstüme

Rakkasesi zamanın

Tutunduğum yelkovanın hasreti akrebe

İşte tamamladılar birbirlerini

Bizlerse ezelden teslim düzene

İhbar edilesi her şiirdir gölgem

Gölgemden kaçıp bir ağacın kovuğuna saklandığım

Ne yalandır ne rivayet

Tüten dumanı sönmeyen yangının göze göründe de afet

İhmalidir yüreğin

Bir kıvılcıma esir olduğu özlemin

Aşkın nazından damlayan hece hece.

Düşbaz bir sevdadır benimki, bayım

İçine düşülesi yorgun sevdam

Kanadığımdan da fazladır

Kardığım her düzlem

Bazense düz duvara tırmandığım

Gecenin fendi yenmişken şiirleri

Aşkla harladığım her imge

Gözümün bebeği hüzün denen geçitte

Bir gidip bir geldiğim

Oysaki hikayenin daha çok başındayım.