DÜŞ KAÇKINI

‘’Tane tane yaz.

Tane tane olsun.

Tane tane olsun ki,

Anlaşılsın.

Nar, bir tane.’’

(Seyhan Erözçelik)

Mavi mintan

Belki de kırağı çalan bir isyan içimdeki inşaat:

Az evvel döşedim rüyalarımı

Karambole gelen hazin hatırat;

Yüklendiğim sarı sayfalı sayısız maruzat

Olmasın da hani son çıkmazım.

Düş kaçkınıyım ben

Belki de dünyanın gelmiş geçmiş en sevdalısı;

Sevecen iklim sıvazlarken sırtımı

Aşka bandığım her satırı da ihya eden gözyaşı.

Her katreden doğan ümit şafağı;

Gece bazlı bir iskele

Ne de olsa güne hazırlık bir teselli

İçimi sıvarken şiirle.

Ve o kör nokta:

Varıp varacağım istikamet;

Sezilerimde kat izleri

Göğe konuşlu bakışlarım

Zamanla ve mekânla da illa ki derdim.

Aidiyet yüklendiğim her gün ve her mesken;

Kayrasında doğurgan mizacımın

Çatal sesli kelebek

Oysaki edasına yenik hayalleri kuşların

Kanatlarında kan damlayan her izlekte

Saklı bir marifet de işin aslı

Sınandığıma delalet her yorgun renk;

Sayacında ömrün

Topladığım duygularım tek tek.

Hüznün muhtevası, azizim, dercesine

Kıyama durduğum şu son sapakta

Serildiğim imge imge:

Başım gözüm üstüne ne gelirse Haktan;

Sefasını sürmekse ömrün

Eşlik eden acılar ve dualarım.

Kanaviçe desenli bir gün:

Ne övündüğüm ne de öğütüldüğüm tarafınca bunca hüzün:

Aşkı ve hazanı nasıl ki basamak belledi

İçimdeki yeis işte;

Sevgiye düşkünlüğüm.