DAVACIYIM

İçimdeki kuşlardan davacıyım.

Mevsime yakışmıyor hiç birinin neşesi

Belki öykündükleri çiçeğe de damlamıyor

Huzurun ruhu ve duası.

Öfkeli beyitlerin kıskacında dünya

Dünle günü öğütenlere nazire yapan

Sakil bir yürek sesi ile

Sahip çıktıkları mevsime bile…

Kiracısıyız bu vücudun:

Elemin tepetaklak olduğu

Kaç hutbede yansır ki yüreğin dokusu?

Hangi şiire nispet yapar gece?

Ve küsmeden kendimize?

Şahit tuttuğumuz bir tek yaprak:

O da evsizliğine tutsak.

Dalında yeşeren umuttan yana

Alamamışken nasibini

Öykündüğü mevsime gebe şehir sözüm ona.

Hangi bahar gelecekti kıştan sonra?

Deryalar da firar etti cihandan.

İki yakası bir araya gelmeyen

Bir ölümlünün güncesi:

Bazen bulutlar bazense hayat darmaduman.

İşkillendiğimiz bir nispette

Bazen solu saf tutup

Sağdan gitmeyi ertelediğimiz:

Aşkın akışında şen şakrak mısralardan

Medet umduğumuz.

Gömülüyüz hazanın raksında

Şefaat bekçisi

Üç beş şarkıdan da alacaklı.

Bazen yüzsüzlüğe yüz sürüp

Hanidir doğamızın tetiklediği

Bir menfaat adeta

Varlığın iri yarı cüssesi.

Oysaki avuç içi duygular

Hayatın rahmetine vakur bir bakışla

Nasıl da perdeler dünü ve hüznü.

Şaibeli göğün bekçisi

Kuru sıkı bir tebessüm.

Aşka nifak sokan özlemin nüansı

Hep elemle perdelenmiş

Yüreğin kaptı kaçtı sevdasında

Başı yana düşmüş meleklerin

Hayatın ikircikli yüzsüzlüğünde

Ölümü şahit tutan

Bir araz

Başucumuzdaki defterin yırtık sayfası.