DALIP GEÇEN BAZENSE KENDİMDEN

Bir ekin tarlasıydı umut:

Takas ettiğimdi gece içimden

Sökün eden her hece

Belki de içerlediğimden öte

İçemediğim mutluluk şarabı

Aşkı köle aşikâr olanı yürekte saklı

Her sure ve elbet aymazlığında yalnızlığın

Kök salan umut evrenin hücrelerine…

Maviden badanası özlemin:

Göğe konuşlu her mevsim

Dik yakalı mizacım

Dik başlı sefer tasımda saklı her zerresi aşkın

İman gücümle kuvvet bulduğum

Yaşama iksiri şiirin

Nazenin dalgası

İstirham ettiğim Rabbimden

Bir kanat armağan etsin diye…

Dip dibeyim seyyah sözcüklerle

Semazen yüreğim

Ah, matemim

İçinde devindiğim

Kâh kabrim kâh mabedim

Okuduğum her dua

Tutuk dilimi yerinden söken hece hece

Dilbaz varlığım

Şahlanan mısraların

Seyrüseferi iklimin

Göz teması kurduğum sonsuzluk ve ufuk

Uğruna heba ettiğim hayatı

Sevecen bir gülüş kopup gelen içimin derininden

Vuku bulansa kimi zaman

Vasat bir gölgeden fazlasını uman.

İçimdeki sözlük hınca hınç

Bazen öfke bazen neşe

Mahzun yarenim sevdalı kalemim

Gölbaşında hududu özlemin

Kıyasıya sökün eden

Binlerce kuşun gagaladığı

Bir beste bir nota bir dize.

Efkârın yaslı taslağı

İlhamın parlak nazı niyazı

Tükenmek bilmedi işte içimde saklı g/izi

Serbest bıraktığım hüznü şiirin

Her halükarda ümit ettiğim

Yarınların semaya daldığı

Gözleriminse uzaklara çok uzaklara:

Dalıp geçen bazense kendimden…