Arama
Favorilerine Ekleyenler
Favorilere Eklemek için Giriş yapmanız gerekiyor.Son Yazıları
1 - EN ÇOK DA KENDİ HİKAYE...2 - ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
3 - HANİ OLUR DA RASTLARIZ...
4 - BİR DİLEK TUT İÇİNDEN-...
5 - SUSKU DA BENİM ÇIĞLIK DA
6 - ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
7 - YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
8 - BAŞLAMALIYIM YENİDEN
9 - ARAYIŞ
10 - HASTA BAKICI- ÖYKÜ
Son Eklenen Şiirler
ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAMHANİ OLUR DA RASTLARIZ...
ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
ARAYIŞ
NAZLI İLHAM PERİM
YAZ MEVSİMİNİN RUHA SE...
EN GÜZELİ İÇİNDEN SESS...
TÜTEN DUMANI ŞİİRİN
İLHAM BU
BELKİ DE HER AŞK BİR A...
KILAVUZUM ŞİİR
BİRAZ SEN BİRAZ BEN
İNSAN KALABİLMENİN ZAR...
ÖZLEMİN YÜKÜ AĞIR ÇEKE...
Şiirler » ÇÜNKÜ BEN HEM ŞİİRDİM HEM ŞEHİR
Şehrin şahikası vapur gülüşleri cereyan eder güvertesinde yaslı hatıraların İstanbul’da yaşayıp ait olmanın güzelliği sevdalı şehre bir o kadar ucu yanık mısraların dönendiği gecenin efkârı sinmişken üstüme…
Mevsim yaptı yapacağına yine ve askıya aldığım
Duygularımı biçtim
Mesken tuttuğum şehrin gizemini tek seferde içtim
İçtimada geçti ömür
Beyhude yine de berhudar olmasını dilediğim
Ne yankısı duyuldu sesimin ne de ne de
İyileşti yaralarım
Melun mahzun gülüşüm kundaklandı
Bense bebek saflığında sevdim ve ağladım.
Haşmetli göğün ayak izlerinde saklıydı yalnızlığım…
Yakut gözlerinde şehrin
Şakıyan sesinde martıların
Şüheda mazinin uğruna hali hazırda kanat açtığım
Yarınların izini sürdüm
Sürünen imgeleri çocuğum bildim
Bir de şiirleri
Mesken edindiğim kadar metruktü kimi hece
El verdim
Büyüttüm içimde
Derinleri telaffuz etmenin mealiydi hem
Elime her aldığımda kalemi kanatlandığım
Şairdim ve de şehri İstanbul’un ta kendisi
Şiirler dizdim bir de yıktım putları
Tapınan kimse bir diğerine
Sevdalandığım Mevla’mı aralıksız andım
Her başımı secdeye koyduğumda huzurun huzurunda aydınlandım
Temaşa etti sözcükler
Tahayyülü dahi imkânsız güncemin tutanaklarına saklandım
Ne ömür yeterdi ne de şiir
Ne göçerdim erkenden ne de gocunur
Aklımın raflarında saklı kitaplardan
Dökülen neyse avuçlarıma
İlahi Esintinin peşinde
İrkildiğim kadar ansızın patlak veren namelerle
Fısıldadım usulca şehrin kulağına
Hem ulemasıydım aşkın hem de sahibesi
Mevsimler aştım
Kapılar açtım
Hiç açmadığım kadardı yüreğimin büyüklüğü
Konuşlu olduğum en ulvi rakım
Aşkı andığım kadar Rabbime yakınlığım
Geçit vermese de hüzün
Öykündüm düne
Şerh düşülesi hangi duyguysa örttüm üstünü
Üstünkörü sevmedim bilakis coşkuyla aşkla
İtibar ettiğim kadar evrendi beni kucaklayan
İnsansız iklimlerden geçtim
Şehrin tepelerini gezdim ruhumla
Tavaf ettiğim kadar
Kaldığım Araf’ta
Ve münazara ettim iç sesimle
Çünkü ben hem şiirdim hem şehir
Aşkın imkânsızlığında yüreğimden sızan hangi duyguysa
Eşlik eden sonsuzluğun rahmeti ile kucaklaştığım…
Gülüm Çamlısoy