Canıma Okudu Bu Şehirler, Bu Şiirler /Mustafa CEYLAN

Canıma okudu bu şiirler, bu şehirler 
Şarkılara işledim çağrılarımı 
Ve ağrılarıma ağrı kattı küf kokan meyhaneler. 
Çare bulmaz, bulamaz Lokman Hekim, 
Kırılan aynalarda bir yetim memleketim 
Serçe kanadıyla geliyor musun? 
Seni sevdiğimi biliyor musun? 

Canıma okudu bu şiirler, bu şehirler 
Karınca solumasında yıkılası terminaller 
Yığınla insan taşır otobüsler, minibüsler 
Ama bir tek sen yoksun içlerinde, sen yoksun... 
Mektubun geldi okudum, anlamadım 
Söyle, söyle bana geliyor musun? 
Sensiz yandığımı biliyor musun? 

Canıma okudu bu şiirler, bu şehirler 
Sabah, selâmsız asık surat yüzler 
Akşam, yüzümde yüz arar yüzsüzler 
Kulun, kurbanın olayım mıknatısım benim, 
Çek, çıkar beni buralardan, ne olursun? 
Bahar esintileri geçmeden yüreğimden 
Kurtar beni, anlıyor musun? 
Sensiz yandığımı biliyor musun? 

Canıma okudu bu şiirler, bu şehirler 
Kırık dökük sözcükler,taş duvar caddeler... 
Birinden kan akar, birinden pislik kokar 
Adamı günaha sokar, bunlar güzelim! 
Şu kara bahtıma oturup, bir güzel ağlıyor musun 
Sensiz yandığımı biliyor musun? 

Canıma okudu bu şiirler, bu şehirler 
Saz desen susmuş, park desen uyumuş 
Aslında her ikisi birbirine uymuş, 
Benim de yazgım buymuş güzelim 
Ağrılarım ondan, çağrılarım sana 
Söyle, çabuk söyle, durma öyle! 
Ellerinde gül, saçlarında dolunay geliyor musun? 
Seni sevdiğimi biliyor musun?

                               MUSTAFA CEYLAN