BİR IRMAK OLABİLİRİM

Görgüsüz bir yalnızlığın taş duvarlarında,

İsyan benzeri yakarışımın nidalarına denk düşen

Çakıl taşlarının ihbar ettiği ayak izim…

Kundaklanan bir gölgeden ne fazlayım

Ne de eksik

Ya da çıkarsız bir düşten süzülen hezeyanlarım…

Bir ırmak olabilirim

Bilinmeyen bir zamanın

Bilinmeyen bir mekânında

Yanlı bir düş’e düşüp de yolum

Sonlandırırım ikramlarını evrenin:

Ne bir satır başı

Ne de yoldan çıkmış bir fani.

Yetimliğime methiyeler yazarım

Oysaki bir arpa boyu yol alamadığımın da ispatı

Her yeni gün ve düş kırıklığım.

Rabıtasında yüreğimin,

Kanatsız bir kuşa merhamet ederim:

Aksanında hiçliğimin

Maruzatlar sürerim

Dibi yanmış sürümünde ömrün

Belki yazılmamış güftesinde

Sürgün düştüğüm.

Mezarımdan dahi soyutlanırım yeri geldi mi.

Cebinde bozuk liralar

Bir de teyakkuza geçmiş kelimelerin

Boşluğuna gelirim de…

Gelirim sadece ve boşa düşmüş bir vatandaş

Kimliğime sığındığım

O boş vermişlikle

Göğe bir leke sürerim

Tıpkı adımdaki akı ve gülücüğü çalanlara

Etmediğim sitemle

Varlığıma atıfta bulunduğum

Kör noktasında mutluluğun

Bir ceset seçerim kendime yoldaş

Bir de sözcükler yayarım etrafında

Dönendiğim İlahi Aşkın

En iç yakan hecesine mazlum yüreğimin.

Devşirmen bir gölgeyi de sahiplenirim sebepsiz

Tıpkı sevmeyi becerdiğim

Tek kişilik ömrümde

Mührümü çalan o sır kâtibine söylenirim

Sakilce devindiğim mabedimde

Körüklediğim düşlerime

Kılıf biçtiğim de değil hani

Kınındaki yaramla

Kılkuyruk pişmanlıklarıma

Sunumda iken doğa.

Doğabildiğim nasıl ki bir mülkiyet

Doğurmayı asla düşünmediğim bunca sefalet

Ve geniş yakalı ölümün

Dar acılı penceresinde

Süt liman bir ömrü dillendirip

Sonu gelmez mevsimin

Hazanı talan ettiği bunca rüzgârda

Gölgemle bile kavgalı

Bir lütuf adeta

İri kıyım düşlerimden damlayan

Bunca hezeyan

Kim bilir neyin uğruna?

Devasa bütçesinde acıların,

Menkıbesi olmayan bir şiirin duvarlarına

Kazırım adımı ara sıra

Haykırdığım duyulmasa da

Ben beylik bir sunumla

Lav etmişken hayat sözleşmemi:

İkramı ya da ifratı çok da olmasa gerek

Göğsümü gere gere yaşadığım

En umulmadık rivayet.

Bir varmışım bir yokmuşum;

Gözü tok bir fani

Elemin ayak sesini müteakip

Ölmeyi aşk bilmiş yine bir şiir vakti.