BİR DÜŞTÜM PİR DÜŞTÜM AŞKA

Teyakkuzdaydım bir vakit:

Elzem bir vaktin de tan zamanı

Tam da zamanı demişti şair

Şafağı atan her haliyle gecenin de muhatabı

Bir kuruntuyu giyinmişken hikâye niyetine.

Mahremdi ön yargılar ve pervasız

Aslında her vazgeçişti

Sahibine biat

Bir düş’ün bir de düşmeye görsün

Aşkın her hali

Şiire özenip de

Şiirdi yoldan çıkaran evreni

Sanki muhafız alayı imgelerdi çağıran

Ve ağlayan o düş pınarı.

Kanatlarım çıkmadan uçtum ben,

Dedim anneme.

Sev, kızım sev sen yine de

Demeyi öğrendiğimi bir mersiye

Annemin dilinde şakıyan hece hece

Her öykündüğüm rüyayı

Şiir sandığım

Ve şiiri giyindiğim

Bir de sanmadığım sanrılarım

Şiir tadında bir buket hüzünle serilmişken

Gönül rahleme.

Kolladım zamanını mutluluğun:

Eremedim.

Kollamadan aşkın fıtratını

Eridim de eridim.

Bir de matemimden vazgeçemedim

Ve sevmekten

Ve payıma düşen acının nasıl da dinmediği

Ve dinmeyeceğini öğrendiğim büyüklerimden.

Sorularım vardı muhatabım olmayan

Almadığım cevapların da efkârı

Basmışken yanaklarımı al al

Kırmızı idi sırdaşım

Ne de güzel ay yıldızlı bayrağım.

Bir düştüm pir düştüm aşka:

Bir mil çektim yorgunluğuma

Bir de mimlenmiştim hiç uğruna.

Sonramı sonraya sakladım:

Akladım da ne oldu içimdeki siyahı

Rüştünü ispatlamış bir şiir olmayı diledim de ne oldu?

Ne mi oldu?

Ne siz sorun

İsterseniz bir sonraki şiirde de

Dile geleyim

Dize gelen acılarımla dinginliğin sunumu

Her satır arası.