Ben Zaten… (Gülce - Buluşma) / Şiir : REFİKA DOĞAN

Bu beni aşarak benden öteye 
Şavkın mı 
Gözümü alan yâr senin? 
Sevinci kederi karıp özüyle 
Serimi bezeyen gönül gözüyle 
Gülün mü 
Kokusu gelen yâr senin? 
Böyle kaç bedestan gülün var, söyle? 


İstedim gönlünün pınarı dolsun 
Kâseme, cefanın zehrini verme! 
Her damlan yeniden iksirim olsun 
O tatlı sedanla şu bahtım gülsün 
Çınlasın kulağım dedim, çok görme! 
Şimdiyse, gurbetten bakan bir elsin! 


Gözlerim gözünün gizinde kaldı 
Ve kurşun yarası kalbimde sesin! 
Ne bulut çekildi
Ne yağmur dindi 
Bir siyah geceye ram oldu gönül! 
Başı ve sonu olmayan film; 
Komedi, 
Roman, dram belki de!
Vuslata ermedi memnu aşk, kesin 
Rivayet o dur ki; gazele döndü… 


Yokluğun kadehe doldurup içtim 
Kulağım kirişte seni aradım! 
Takıp da kanadı, kuş olup uçtum 
Rüzgârı bırakıp fırtına biçtim, 
Cennete girişte seni aradım! 
Yaşasam ne çare, ben zaten hiçtim! 

Refika Doğan-Antalya-2011