Arama
Favorilerine Ekleyenler
Favorilere Eklemek için Giriş yapmanız gerekiyor.Son Yazıları
1 - EN ÇOK DA KENDİ HİKAYE...2 - ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
3 - HANİ OLUR DA RASTLARIZ...
4 - BİR DİLEK TUT İÇİNDEN-...
5 - SUSKU DA BENİM ÇIĞLIK DA
6 - ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
7 - YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
8 - BAŞLAMALIYIM YENİDEN
9 - ARAYIŞ
10 - HASTA BAKICI- ÖYKÜ
Son Eklenen Şiirler
ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAMHANİ OLUR DA RASTLARIZ...
ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
ARAYIŞ
NAZLI İLHAM PERİM
YAZ MEVSİMİNİN RUHA SE...
EN GÜZELİ İÇİNDEN SESS...
TÜTEN DUMANI ŞİİRİN
İLHAM BU
BELKİ DE HER AŞK BİR A...
KILAVUZUM ŞİİR
BİRAZ SEN BİRAZ BEN
İNSAN KALABİLMENİN ZAR...
ÖZLEMİN YÜKÜ AĞIR ÇEKE...
Şiirler » BEN SADECE YÜREĞİMİN KIRIŞIKLIKLARINDA SAKLIYIM
Duyduğumu duyuyor musunuz hani, mevsimin şaklaban ç/ağrısını içimde nükseden bir tütsü gibi tutkusu dinmeyen bir ateşin de sıcaklığını…
Mevsimler nüktedan mevsimler coşkulu ve hangi mevsim olduğumu çözemedim bir türlü ve ben sadece yüreğimin kırışıklarında saklıyım nasıl da bahtiyar yine de yine de…
Ütülüyorum gün doğuşunu
O ruhani değiş tokuş yok mu?
İçimin izbelerinde kayan bir çocuk gibi ruhu
Ölümün ve ölümsüzlüğün de tutulan nutku
İzah edemediğimden de öte imha ettiğim tekdüzelik
Bir sima ise tanıdık olan
Bir sihirse bu sevgiye tav olan
Bir imge ise düşümün kovuğunda kalmış
Ve işte hayallerin de peşine düştüğüm
Bozguna uğradığım ömrün uğruna gömüldüğüm
Diri diri…
Direndiğim kadar karanlığa ve zalime
Dipçiği belki de bu aşkın
Dipsiz kuyularda saklı bir dua gibi
Duayeni olduğum duygulardan arda kalan zemheri
İşte yeniden doğumun da müjdecisi
Her şiir her sema her veda
Edasına yenik düştüğüm illa ki…
Ömrün kuvözündeyim
Kalburüstü ruhum ve hislerim
Bazense hissikablelvuku her tebessüm ettiğim
İkindi ve yatsı vakti
Şeklen insan şifahen hüzün
Hasretimle tokalaştığım her dünün
Güftesidir yazdıklarım yandığıma da kefilim
Aralıksız hizaya geldiğim
En çok da bir emir eri gibi komut beklediğim
Belleğim ve alt bilincim
Şimdilerde gördüğüm her rüyayı kayıt ettiğim kadar derine
Diplerden kaçıp da yüzeye vardığım
Mevsimin çatısı
Dünyanın da çıkmışken çivisi
Ve işte çivilendim yine geceye ve şiire.
Ben ki uleması mevsimin
Sökün eden gecenin
Peşine takılmış bir şehla yıldız
Yaldızlı yolunda ermişliğin
Gel gör ki kifayetsiz bir derviş
Hazmedemediğim ne çok insan ne çok isyan
Ruhumdaki kat izi asla geçmeyen
Sadece sevdiğimde ve yazdığımda düzleşen
Bir kâğıt gibi ihbar ettiğim
İç sesimden taşan her damla her yaş her rengin
Özdeşi bir gök kuşağı belime doladığım
İstikrarla sevip de okşadığım
Bir mevsimin hüzünlü lehçesi ruhumdan
Seken bir kor hece ve sarkan
Pervazında ömrün
Hayatı kuş bakışı seyrettiğim
O soytarı yıldızı da mesken edindiğim
Elbet için için seven
Neferi umudun
Dünün na’şında saklı esaretin
Güncesidir cesaret örneği sevip de yazdığım
Andıkça yarınları umuda dokunmanın da vaveylası…
Gülüm Çamlısoy