BEBEM (Yoksulluk) / Ertuğrul AKBAL

Yoksulsuk illet yakamda gitmiyor
Cep delik bozuklar yere düşüyor
Su dolu midem durmadan şişiyor
Türlü türlü şeyler yemek istiyor

Çalışıyorum gündüz gece hepden
Ne hikmetse para uçuyor cepten
Ağrı dinmiyor hiç koldan bilekten
Öleceğiz yoksulluk'dan illetten

İnmedi yakamızdan bu yoksulluk
Çalışmaktan direnmekden yorulduk
Zengin sofralarından hep kovulduk
Yoksulluk senle daima yoğrulduk

Ne dam'ımız var,ne dört teker'imiz
Pul kadar yok ne değer, ederimiz
Çekeceğiz bu bizim kaderimiz
Bir sihirle belki dolar cebimiz

Evsiz barksız çaresiz olduk sefil
Nedense kimseler olmuyor kefil
Samyelleri esiyor e'fil e'fil
Bırak yakamızı yoksulluk gafil

Mezarımı bile garipler kazar
Gül yerine üstünde diken uzar
Destanlar dahi garibleri yazar
İyi olmaz yara durmadan azar

Mal,mülk,para vermedim sana bebem
Helâl aş,alın teri verdim bebem
Sen acı keder yoksulluk görme bebem
Bereket bolluk içinde ol bebem

Ertuğrul AKBAL