BAYIM-6-

‘’Sükût en değerli ahbabım

Sevgi azığımdır dağarcığımda

Emeğimin karşılığında sunulan

Evrensel bir ödüldür susturulmak…’’(Alıntı)

Yaşlı bir telaş içtimada

Sözcükler vakur ve ıssız

Elbet yalnızlığın kurşunlandığı

Darağacında asılı bir sağanağım ben, bayım

Başıbozuk düzende kıstırılmışlığım

Bir akasya ağacından sarkan rüzgârın

Sedefli düşleri

Mevzu bahis sevmekse bayım,

Üstüme tanımam.

Dertop olmuş ruhum…

Ah, muhafazalı duygularım

İstikrarla ölüyorum bayım

Yarım ağız sevenlere de okuduğum lanet

Her halükarda uzatmalarını oynuyorum mutluluğun

Göğsümde salınan dibi su alan sandal

Varlık ne ki içinde yaşadığım kadar…

Hele ki o masal

Elbet gizli kahramanıyım da sözcüklerin

Mağdur ve mahur

Muhalif olduğum yeryüzüne sadık bir

Kurşun asker

Bakma üstüme başıma

Yaşadığım kadar maruz kaldığım o güzergâh

Gidip gelmelerin mealidir hem

Yüzümü örttüğüm peçe

Perçemi mi yüreğin gözümden sakındığım?

Elbet sensin içimden taşan

Sensin asla firar edemediğim son durağım.

Bir yasın müdavimi olsam ne ki?

Yasadığım her yeni günde illa ki

Başımı yasladığım çınarımsın, bayım

Bir kuş gibi çırpınan varlığım

Kurada çektiğim tombala

Tembihliyim hem büyüklerimden

Bir seyyah yürek yakalandığım esinti

Rüküş bir yalnızlığın son perdesi

Per perişan göğüslediğimin ertesi.