ASLINDA HERKESİN HİKAYESİYİM BEN

Düş künefesi…

Seğirten ihtimaller belki de seğiren

Gözlerin hükmettiği her şerbetli şaibe.

Yalan yok, dostum, küfemde

Sadece üç beş hayal kırıklığı…

Demedim, demedim, inan

Ya da sen bilirsin

Çıksa keşke dün gördüğüm rüyam.

Tozutan insan nefsi

Kimine göre kötülüğün eseri her gözyaşı

Yalan yanlış iddialar

Şiir olmayı özlediğimden belli

Aksayan yürek;

Anlamı unutulmuş aşk vesaire vesaire…

Yorgun bulutlar rahmeti unuttu sağmayı

Saydığım kaçıncı ihanet, demekten

Men ettiğim yürek coğrafyası.

Yetim olsa da maruzatım

Başını okşa vesveselerimin

Varsın ötelesin geri kalan insan yığını

Aslıda tepe taklak olduğum bile

Kimine göre bir yanılgı.

Kulağından çektim hecelerim:

Tek ayakta cezaya çarptırıldığım

Pejmürde dünyam…

Komik hatta itici tüm espriler

Sözüm ona hiciv denen sağanak

Tüm rahmet kimine imge imge yağan

Lakin göğün idraki değil mi ki;

Güneşi sehven hapseden…

Soykırımı iddiası altı üstü

Üstüme yağan çamurda

Rezil kepaze hangi boyut ise

Uzağında durduğum sakince.

Rabbin lütfü

Haydan gelmedi hiçbir

Huya da gitmedi.

Şükürler olsun ki; huyuna gittiğim hiç kimse

Aslında herkesin hikâyesiyim ben.

Günce günce misali

Gül gonca evrildiğim;

İçimde beyitler taşkın

Yüreğin hep ama hep sevgi iken maruzatı.

Dik açılıyım bu gün

Varsa yoksa cümle âlemin

Sürüklendiği peşin hüküm.

Ayıkladığım kadar bunca ayrık otu:

Evet, seviyorum ben içime batan dikenlerimi:

Sevdiğim su götürmez bir gerçek

Aşk ki Hakkın en ulvi rahmeti

Görmesin de varsın kimseler

Ben hiç kimsenin okumadığı

Aslında herkesin hikâyesiyim:

Doğamda varlığım saklı

Doğmayı teyit ettiğim

Şiirlerimi varsın evren kundaklasın

Bir de için için sevdiğim kimlerle geçti ömür

Dingin olmak filan da değil hani ülküm.

Su götürmez bir gerçeğim:

Mutluluğun garantisi

Kalp gözümde doğan güneş

Batmasını da beklemesin hiç kimse:

Herkesten parçayım

Aslında hiç kimseye de yok tek maruzatım.