Arama
Favorilerine Ekleyenler
Favorilere Eklemek için Giriş yapmanız gerekiyor.Son Yazıları
1 - EN ÇOK DA KENDİ HİKAYE...2 - ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAM
3 - HANİ OLUR DA RASTLARIZ...
4 - BİR DİLEK TUT İÇİNDEN-...
5 - SUSKU DA BENİM ÇIĞLIK DA
6 - ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
7 - YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
8 - BAŞLAMALIYIM YENİDEN
9 - ARAYIŞ
10 - HASTA BAKICI- ÖYKÜ
Son Eklenen Şiirler
ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAMHANİ OLUR DA RASTLARIZ...
ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
ARAYIŞ
NAZLI İLHAM PERİM
YAZ MEVSİMİNİN RUHA SE...
EN GÜZELİ İÇİNDEN SESS...
TÜTEN DUMANI ŞİİRİN
İLHAM BU
BELKİ DE HER AŞK BİR A...
KILAVUZUM ŞİİR
BİRAZ SEN BİRAZ BEN
İNSAN KALABİLMENİN ZAR...
ÖZLEMİN YÜKÜ AĞIR ÇEKE...
Şiirler » AH, İNSAN DURDUK YERE SEVER Mİ
‘’Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık.’’(C. Süreya)
Dağınıklığımı mazur gör hatta saçıma yağan karın da uzağında dur ne de olsa buzdandır kalbin ve sen üşüdükçe benim ölen.
Muhatap olduğum yalnızlığın revaçta olduğu
Düş salkımlarıdır içimde saklı olan:
Rengim mi?
Ya, matemim?
Hüznümü hor gören sen
Hatırına aşkın mısralarla şehri donatan
Bir iklimim ben bir o kadar kifayetsiz
Zincirlerimden boşaldığım doğrudur hem
Yoksa nasıl nemalanırdım ben hayattan ve inancımla
Saf tuttuğum şu hüzün bulvarı
Andıkça dünümü
Uğurladığım yıllarım uğruna
Meziyetlerim değil miydi hem eziyet tadında?
İnkâr edemem de hatalarımı:
Ah, insan durduk yere neden sever ki?
Bencileyin bir var oluş
Semada saklı geleceğim
Aşk körü insanlardan köşe bucak kaçtığım ne ki?
Ah, kaçamadığım kendim bir de içimde saklı iklim…
Ekşitme yüzünü
Acıma da asla.
Açımla kolaçan ederken evreni
Gördüm ki şiirmiş acı ölçeri yüreğin
Hala pervazındayım da masumiyetin.
Ellerim temiz ve yüreğim
Alnımdaki akın da muhalif olduğu şu kindar yürekleri
Azığa aldım bir kere madem.
Matemimle örülü saçlarım
Dudaklarımda kelebekler istifli
Bir gün bir şiir
Bir ömür ve sonsuzluk
Aşkın hükmettiği
Tevazu yüklü yüreğimde saklıdır onlarca mevsim
Bir güne eşlik eden bir ömür bir asır
Esiri olduğum sadece umut ve sevgi
Asılı kaldığım göğün kırık tekeri
Elbet sevginin dokunulmazlığında
Alt ettim ben iblisi.
Şahikası yüreğin
Bazen solan yüzüm
Kalender meşrep olduğum ne ki?
Kalesi fethedilmedi hem bunca sözcüğün ve yüreğimin
Tutkuyla sevdiği ve yazdığı çok şey
Söylemediğim daha da nicesi
Iskartaya çıkan hayallerin hamt ettiği her gün
Yalnızlıksa çok izafi
Yandığıma binaen
Anılmayı talep etmiyorum kimseden.
Zaman dolana kadar gider gelirim artık
İçimdeki eksen ve evren
Yâd ettiğim mazimden kopan bir sitem
Siması yabancı değil hem hüznün
Bolca içime akıttığım yaşın ikbali
Yoksa nasıl saklı tutardım içimdeki enginliği?
Gülüm Çamlısoy